Ovaj praznik slobode i svetlosti slavi se više od dve hiljade i dve stotine godina svakog 25. dana meseca kisleva po jevrejskom kalendaru, dok se po gregorijanskom računanju vremena svake godine menja datum i može biti bilo koji dan u decembru. To je praznik kojim Jevreji obeležavaju spomen na pobedu 165. godine pre nove ere, nad grčko-sirijskim kraljem Antiohom Četvrtim Epifanom koji je želeo da iskoreni judaizam, kao i u spomen posvećenja Velikog hrama u Jerusalimu.

Za Hanuku vezan je običaj paljenja sveća, po jedne svakog od osam dana praznika, na svećnjaku menori naročito oblikovanom za tu priliku, koji se sastoji od devet grana i zove sa "hanukija", odakle i potiče naziv - praznik svetla. Jedna od grana je viša od drugih i sveća koja je na njoj služi da upali ostalilh osam, a zove se "šamaš", ili sluga.

Sveće simbolizuju svetlost vere i pre paljenja svake od njih čitaju se blagoslovi prema utvrđenom redu. Posle paljenja sveće sefardi pevaju psalm 30, a aškenazi himnu "Maoz kur ješuati". Prema Talmudu sveće za Hanuku, koje se ne smeju koristiti za osvetljenje ili bilo koju drugu namenu, trebalo bi da budu vidljive i sa ulice.

Pozdrav braćo Jevreji, MA GDE BILI.