Mladi LDP su ukazali studentima na kozmetičke promene koje sadrži novi zakon, a koje suštinski ništa ne menjaju tok studiranja, njegove karakteristike i završavanje procesa implemetnacije Bolonjske deklaracije. Tu se pre svega misli, da zakonom nisu jasno utvrđene obavezne predispitne obaveze, koje predstavljaju jednu od suštinskih promena u odnosu na stari način studiranja i njihova proporcionalnost u odnosu na usmeni ispit.

Takođe, umesto da novi zakon smanji broj ispitnih rokova, a studentima omogući da više vremena provode sa profesorima što bi kao direktnu posledicu imalo bolji uvid profesora u znanje studenata, a studenti imali mogućnost da kroz diskusiju sa profesorom bolje razumeju gradivo, novi zakon povećava broj ispitnih rokova i produžava agoniju starog sistema da studenti uče samo da bi položili ispit, a ne da bi bili u stanju da svoje znanje primene u praksi.

Kao najveći debakl važećeg zakona Mladi LDP vide u tome što novi zakon opet nije regulisao problem finansiranja studenata. Činjenica, da pred početka svake školske godine, studenti prave demonstracije, jasno govori o tome koliko su uslovi finansiranja nejasni, neefikasni i nerazumljivi za studente, a što se pogotovo odnosi na novi metod rangiranja studenata, protiv koga su Mladi LDP još od faze donošenja zakona bili izričito protiv.

Mladi Liberalno-demokratske partije insistiraju na jasno utvrdjenim kriterijumima, na osnovu kojih student ulazi u kategoriju budzetskih studenata ili ispada iz nje, a koji moraju biti poznati studentima od početka školske godine. Smatramo da je stavljanje studenata u sistem takmičenja, što sistem rangiranja predstavlja, protivno svim načelima modernog obrazovanja i vrednostima modernog evropskog društva.